“De Nederlandse Dusty Springfield zou je Nina June kunnen noemen” schrijft NRC en Dagblad De Pers tipt de zangeres als “misschien wel de Caro  Emerald van 2011”. Na de Beatlesproductie “Here, There and Everywhere” is hier haar eerste soloprogramma. Nina is fris én fruitig. Maar bovenal zingt ze  de longen uit haar lijf. Als een soort jonge, hippe Dolly Parton deelt ze haar zielenroerselen met haar publiek. Inclusief knappe mannen rondom haar  die niet alleen fantastisch spelen, maar ook nog prachtige countrykoortjes zingen. Nina heeft het zachte van Norah Jones en het uitbundige van Dolly. Ze  is zo puur als maar zijn kan en raakt je met haar stem recht in het hart. Bovendien heeft ze een bijzonder positieve kijk op haar wondere wereld, die ze graag met je wil delen. Zodat er gezongen, gehuild maar zeker ook gelachen wordt, want daar is ze zelf heel goed in, vindt ze.